Darkfiber

 در ادامۀ حکايت زير که ضرب المثلی است عاميانه و در مواردي بكار برده مي شود كه كسي كار يا وظيفه اي را به اميد انجام آن توسط ديگري به انجام نرساند نقلی می آورم از نمونه رفتارهای نامتعارف و مرسوم کارکنان ادارات دولتی در اداره ای که انتشارِ نورِِِ صدا دارِِ محفوظ در شيشه را با عملياتی محيرالعقول و خلق الساعه از دست نامحرمان دور می دارد تا به اقصی نقاط انتقال يابد . و در اين ميان رفتارهاي نادرِ بعضی را به تصوير می كشد که در ولايت جيزرآباد؟!هم دست نيافتنی است . 

در زمان هاي قديم که مردم با اسب و شتر و قاطر و امثال آن همچون خودروی ملی مسافرت می کردند در ولايت جيزرآباد كه ناحيه اي بود برهوت در جنوب تهران سفلی قديم گروهي زندگي مي كردند پايبند به آداب و رسوم مانده از اقوام بدوي ناحيه بدخشان .در اين ولايت رسم بود كه وقتی کسی از سفر حج بر می گشت به نسبت نفوذ و شخصيتی که داشت خويشان و آشنايانشان مشکی تهيه و آن را پر از آب می کردند و به پيشواز حاجی می رفتند و سر راه حاجی را آبپاشی می کردند . البته هر چه تعداد افراد مشک به دوش بيشتر بود و سر راه حاجی بيشتر آبپاشی می شد بر اهميت و شخصيت حاج آقا افزوده می شد . مثلاٌ می گفتند : " اين همان حاجی است که جلو راهش دو فرسخ آب پاشيدند . "

    روزي از همين ايام سبز بهاري بود كه يکی از حاجي های اسم و رسم دار محله جيزرآباد از مکه برمی گشت ، يکی از هم محلي ها كه از اقوام دور حاجي هم بود مجبور بود حتما" مشکی تهيه کند و به پيشواز حاج آقا برود . اين آدم هميشه زرنگ با خودش فکر کرد که اين حاجی از آن حاجي ها نیست که دورو برش خالی باشد و حتما" چند نفری برای آبپاشی به پیشواز او می روند . پس چه بهتر من مشکم را از باد پرکنم و ببرم . همین کار را هم کرد . یعنی مشک خود را در خانه پرباد کرد و گلوی مشک را محکم بست و براه افتاد تا به محل مشک بدوشان رسید . هن و هن کنان خود را خسته و کوفته نشان داد منتظر موقعیت شد که کارش را شروع کند .حاج آقا از راه رسید . جمعیت خوشحالی ها کردند تا زماني كه وقت کار و فعالیت مشک بدوشان رسید تا بيايند و مسير را آب پاشي كنند . در این وقت جیزری مردرند قصه ماکه مشک پر از باد را به دوش داشت با سر و صدای زیاد خود را میان مشکیان انداخت و منتظر شد که مشک رفیق بغل دستیش باز شود آن وقت باد خود را بي صدا خالي كند! بلکه مشتش باز نشود و رسوا نگردد . هرچه بیشتر انتظار کشید کمتر به نتیجه رسید پس از رفیق اش پرسید : پس چرا سر مشکت را باز نمی کنی ؟ نكنه با خودت باد آورده باشي !! آن باباي مشنگ گفت : راستش را بخواهی مشك من سوراخ است و باد نگه نمی داره!!. حالا از تو خواهش می کنم سرِ مشکت را بازکن درآوردن صداش با من !. هم محلي که مشکش را به امید دیگران پرباد کرده بود گفت : رفیق مشنگ من !! مشک من پر ازباد است و از آب خبری نیست و باید فکری کرد که رسوا نشویم . يه پيامكي به بچه ها بزن !شايد اونا يه كاري بكنند .تقلا ها بیشتر شد و پيامك ها ارسال شد اما چون در آن ولايت رسيدن پيامک به مقصد مثل این دوره روزها طول می کشيد تا به مقصد برسد کسی برای کمک نيامد لذا حتی یک قطره آب هم از مشکی سرازیر نشد که نشد . تا اینکه معلوم شد همه مشکیان در خانه خود همان فکر را کرده اند که باید مشکشان را عوض آب از باد پرکنند و زحمت و مرارت حمل آب را بر دوش ديگران بگذارند. همين اتفاق بظاهر ساده بالاخره روزي براي ادارات دولتي بي نظم و نامنظم ايران هم خواهد افتاد ، مثلاً ممكن است براي همين اداره اي كه الان در آن مشغول به كار هستي هم روي دهد؟! چون احتمالاً تعدادي از همكاران عزيزتان عادت داده شده اند ساعت ورود و خروج اشان به اداره را خودشان تعيين كنند و روزهاي كاري و تعطيلي را خودشان در تقويم رسمي بگنجانند . آن ها نه تنها پايبند به هيچگونه ضوابطي نيستند كه نمي شود به روابط عاطفي سخت و محكمي هم كه با رئيس ايجاد كرده اند خدشه اي وارد كرد ؟! شايد همكاري با آدم هاي لاقيدي كه ترجيح مي دهند بعد از سير شدن از خواب صبحگاهي در كنار سفره دراز صبحانه پهن شوند و يا اگر ميل اشان كشيد همچنان در رختخواب پهن ،دراز بمانند و سير تكامل انساني را در زير پتو و يا كنار سفره ادامه دهند هذم اش كمي ثقيل نمايد ولي اگرخنديدن به پيامك هاي تكراري آن ها به رئيس مربوطه مبني بر رخ دادن يك پيشآمد غير مترقبه و آن لاين سوژه اي شود كه هر از چندگاهي تبسم را بر لبان شما و بقيه همكاران آن مشنگ آورد ، پر بدك نباشد !!!!اگر هنوز اين بي نظمي همه گير نشده است به اين دليل است كه هستند كساني كه جور بقيه را بدوش مي كشند شايد روزي بيايد كه اين تن پروران و لاابالي بخود آيند و از خواب لاقيدي بيدار شوند!!. لذا اگر هر روز هفته ، ظهر بجاي صبح به محل كار خود دخول كرديد و بعد از صرف نهار چرب و گرم براي خواب قيلوله بجاي عصر ، ظهر از محل كار خروج نموديد!! . مطمئن باشيد و تشويش به خود راه ندهيد كه براي اداره مطبوع اتان هيچ اتفاق خاصي نخواهد افتاد . هرچند باور نخواهيد كرد . و فكر مي كنيد چون در ِادارات اينچنيني را در دنيا گِل مي گيرند اينجا هم اتفاق خاصي خواهد افتاد و بي اختيارخواهيد گفت : لا امكان ! لا امكان ! يعني مگر مي شود كه اداره اي اينچنين بي نظم و نامرتب در عصر تكنولوژي و سال جهاد اقتصادي پا بر جا بماند ؟. بايد گفت : نعم ! نعم ! يعني با اين مديريت موجود اگر درِ دكان ادارات دولتي ما تمام طول روز و حتي تمام ايام هفته هم بسته بماند، آب از آب تكان نخواهد خورد !! چون خانه از پاي بست ويران است...